Veel mensen hebben over dit onderwerp met hun psycholoog, endocrinoloog (hormoondeskundige) of operatiearts gesproken. Er gebeurt al jaren niets. Hoe zou dat komen? Onze theorie:

 

1) Chirurgen en hormoondeskundigen voelen zich verantwoordelijk voor het besluit om hormonen voor te schrijven of om de operatie uit te voeren.

Bekijk de genderwolk (deel 1 en 2), lees het gedeelte over het zorg model (deel 3), lees de Yogyakarta Principles (17e, zie hieronder): het is onmogelijk om deze beslissingen voor iemand anders dan voor jezelf te nemen.

2) Chirurgen en hormoondeskundigen willen zeker weten dat mensen geen spijt krijgen van een hormoonbehandeling of een operatie.

Het is onmogelijk om zeker te zijn dat transgenders nooit spijt zullen krijgen van hormonen of operaties. Transgenders weten niet wat er gaat gebeuren in de toekomst. Chirurgen en hormoondeskundigen vragen transgenders om zeker te zijn dat ze geen spijt krijgen van lichaamsdelen die ze (nog) niet hebben en waar ze (nog) niet aan gewend zijn. Het enige dat een arts kan vragen is: "ben je er zeker van dat je niet verder kunt leven met de lichaamsdelen die je nu hebt en ben je zeker dat je de risico's van de hormoonbehandeling of operatie wilt nemen?"

3) Psychologen willen graag onderzoek doen

Het lijkt fijn: 100% van de transgenders, iedereen wordt gedwongen om aan jouw onderzoeksprojecten mee te doen. Helaas willen de meeste transgenders geen poortwachter. Ze willen hormonen of operaties en geven antwoorden die in het patroon passen. Transgenderactivisten hebben ook kopieën van DSM-5 en de WPATH-SoC.

4) Psychologen willen hun baan houden

Wanneer het Full Prior Informed Consent-model is ingevoerd zullen veel psychologen hun baan verliezen. Zo lang als ze er voor zorgen dat chirurgen en endocrinologen bang blijven om aansprakelijk te zijn voor verkeerde beslissingen van patiënten zullen psychologen hun baan houden. In ruil daarvoor geven psychologen aan de artsen en hormoonbehandelaars wat zij vragen: ze nemen de verantwoordelijkheid over van de endocrinologen en artsen. Zelfs als dat onmogelijk is omdat psychologen ook niet weten wat patiënten voelen... 

 

Zie ook:

Yogyakarta principles, principle 17e: http://www.yogyakartaprinciples.org/principles_en.htm (Engelstalig): "Zorg ervoor dat alle mensen geinformeerd en empowered worden zodat ze hun eigen beslissingen over medische behandeling en zorg kunnen nemen op basis van algemeen informed consent, zonder discriminatie op basis van seksuele oriëntatie of genderidentiteit"